Het is duidelijk dat wat op dergelijke beurzen gebeurt het dagelijkse reilen en zeilen op de landbouwbedrijven beïnvloedt. Op deze beurs wordt immers de prijs gezet voor graan, mais, varkens … en elke wijziging gaat onmiddellijk de wereld rond. Wij vroegen ons wel af of de boer daar nu echt iets aan heeft, want speculatie bepaalt voor een groot stuk de prijs. We kregen een mooie definitie van speculatie: transacties door partijen die niets met het product te maken hebben, noch als koper, noch als aanbieder – en dat zijn er heel wat.
We hebben ook veel bedrijven bezocht, onder andere twee melkveebedrijven van de Vlamingen Leon Van Loon en Bart De Saegher, die ongeveer tien jaar geleden uitweken naar de States. Zij voelden zich te beklemd door de Europese regelneverij, ze wilden meer vrijheid om te ondernemen. En het resultaat is verbluffend. Beide collega’s-landbouwers hebben op tien jaar tijd elk een bedrijf uitgebouwd waar meer dan 4000 koeien gemolken worden, die elk jaarlijks meer dan 50 miljoen liter melk produceren. Of je nu voor of tegen bedrijven van dergelijke omvang bent, je kan niet anders dan grote bewondering opbrengen voor wat onze gouwgenoten in de Far West gerealiseerd hebben. En het is wel degelijk de Far West, want over controles hadden ze eigenlijk nog niet veel gehoord. Georges Van Keerberghen zal daar meer over schrijven in zijn verslag. Maar het is wel een voorbeeld van ondernemerschap. Vlaamse boeren die emigreren – of het nu naar Wallonië, Frankrijk of Amerika is – staan telkens in de kortste keren bekend als de hardste werkers. Ik ben daar toch wel trots op.
Piet Vanthemsche
Nieuw plan beschermt landschap rond abdij van Westmalle